Merak
Merak öldüğünde insan ölüyor.
Sadece tahmin edilen üzerine değil bu laf. Düşündüğüm nokta sosyal hayat: merak öldüğünde insanların birbirlerine bakışları da ölüyor. Birbirlerini merak etmeyen insanların ilişkileri kuru, yavan, anlamsız, neşesiz ve tatsız. Herkes yekdiğerinin bayağılığından muztarip. Herkes yekdiğerinden sıkıntıda. Herkes ölüyor yavaş yavaş.
İnsan bayağılaştıkça, etrafına bakışı da bayağılaşıyor. Sonunda kimseden bir şey öğrenemeyen, kimseyi kendine yar edemeyen; oynayan bir hayvan doğuyor teninde. İnsanın “gelişe gelişe” geldiği nokta, kendini oyuna kurban edebildiği ölçüde varolabildiği bir dünya.
Yaşasın oyun.
(2005.02.07)